Ontroering, verwondering en relaxte sfeer tijdens Koepelkerk-festival
Op zondagochtend 7 september stroomde Bastion Zeeland vol met bezoekers voor het Koepelkerk-festival. Het zonovergoten weer nodigde daartoe uit, evenals de gezellige setting met lange tafels voor de muziektent en de nieuwsgierigheid bij velen naar de brieven die voorgelezen werden. Met koffie in de hand zochten de bezoekers een plekje. De stoelen waren om 11 uur geheel bezet waardoor tientallen rondom statafels stonden of een plekje vonden op de grond. Met zo’n 140 bezoekers, mensen van allerlei leeftijden en achtergronden, was het drukbezet.
Margaritha van Houten zorgde voor een warm welkom met wat praktische aanwijzingen waarna de band inzetten met het nummer ‘Morning has broken’ van Cat Stevens. Bij de Nederlandse tekst zongen de aanwezigen enthousiast mee. Dominee Nicolien nam de bezoekers mee in het thema van ‘verwonderen’. Op de vraag wie er voor het eerst was gingen heel wat vingers de lucht in. Nicolien schetste de uitdaging van verwondering. Kinderen doen dat vanzelf, maar op weg naar volwassenheid zijn velen het kwijtgeraakt. Je kunt zo in je hoofd zitten dat die je in de weg zit, een tekst van Stef Bos gaf dat prachtig weer. Na een oefening in verwondering door het openen van de zintuigen zongen Suzan en Julia het nummer ‘Ik vertrouw’, een Nederlandse vertaling van You Say.
Brieven aan God
Dicky Wijland trapte de brieven aan God af. In een mooi en goed opgebouwde brief beschouwde ze haar leven. Van haar jeugd naar het volwassen leven waarin ze dacht alles zelf te doen en later tot de ontdekking komt dat ze al die tijd steun ontving. Het ontroerde menig luisteraar en gaf hier en daar ook herkenning. Vervolgens was het woord aan Rick Jan Hitzerd. In zijn eigen dichterlijke stijl nam hij de aanwezigen mee in zijn brief aan God, met prachtige zinnen over licht en donker. Beide brieven waren persoonlijk en indringend met een vleugje humor en werden omlijst met prachtige nummers. In het intermezzo dat volgde was er ruimte voor onderlinge uitwisseling over waarover je je recent nog hebt verwonderd. Wat zorgde voor verrassende gesprekken en nieuwe ontmoetingen.
Afscheid en dankwoorden
In een emotioneel moment werd er afscheid genomen van Cora van Sliedregt. Jarenlang was zij de verbindende schakel tussen het bestuur van de kerk en de initiatieven van Willemstad in Touch. Door haar verhuizing is zij daar nu mee gestopt. Later tijdens lunch werden nog de organisten van de Koepelkerk in het zonnetje gezet voor hun jarenlange muzikale inbreng en trouwe dienst.
Ruimte voor de zintuigen
Na brieven aan God namen de workshopleiders het woord. Eén voor één deelden zij hun passie in een korte, krachtige pitch, waardoor de aanwezigen hun hart konden laten spreken bij het maken van een keuze. Velen gaven hier met enthousiasme gehoor aan, waarna het gezelschap zich als vanzelf verspreidde over Bastion Zeeland.
In een kring werd er gevoeld en beleefd onder de begeleiding van holistisch begeleider Janneke van Aalst. Anderen kozen ervoor om met volle aandacht te luisteren bij Dicky, terwijl sommigen de speelsheid opzochten bij de Blokhut. Er werd gecreëerd en verbeeld bij kunstenaarscollectief Zelfgemaakt, en met open ogen en verwondering gekeken door de lens van fotografe Margaritha.
De middag werd afgesloten met een gezamenlijke maaltijd. Bezoekers hadden de vrijheid om tussentijds in en uit te stappen, wat zorgde voor een ontspannen dynamiek waarbij sommigen later aansloten en anderen tussendoor vertrokken. Het Koepelkerk-festival liet zich kenmerken door ontroering, verbondenheid en verwondering, in een sfeer die licht en ontspannen aanvoelde.
