We kijken in een prachtig landschap, weelderig bedekt met bloemen en planten.
Links komt de zon op: de dageraad.
Rechts drijven dreigende, onheilspellende wolken binnen.
Het drama hangt in de lucht.

In het midden tekenen drie kruisen zich tegen de hemel af.
Dat moet het verlaten Gogoltha wel zijn, het toneel waarop het meest bekende en dramatische Bijbelverhaal zich afspeelt.
Na een kort, maar imposant leven wordt Jezus er onschuldig gekruisigd.

Het is niet zomaar een verhaal.
Het lijden en sterven van Jezus vormen bijvoorbeeld de inspiratiebron voor de Mattheus Passion van Bach.
Dit onbetwiste meesterwerk maakt steeds meer indruk, ook op niet-gelovigen.

Ook de televisie heeft zich op het lijdensverhaal gestort.
Voor de 14de keer wordt dit jaar The Passion uitgevoerd met eigentijdse muziek en bekende zangers en acteurs.
De belangstelling ervoor blijft hoog, ondanks de leegloop van de kerken.

Hoe dat kan? Wat vormt toch de aantrekkingskracht van deze ontroerende geschiedenis?
Wat raakt ons zo? Is het misschien de weerloosheid van het menselijk bestaan of van verloochende vriendschap?
Of is het vooral de kern en de hoop van Pasen dat het allemaal wel goed komt met ons?

Intussen stimuleert de suikerindustrie al vele jaren de vrolijke vitaliteit rond Pasen.
Kort na Kerst verschijnen de eerste netjes met paaseitjes al in de schappen van de supermarkt.
En we brunchen wat af met Pasen, de kleur zonnegeel is niet aan te slepen.
Passion en paaseitjes omarmen elkaar met gemak.
Dat past allemaal naast elkaar tegenwoordig.

Rechts in het landschap staat nog een multiple-choice.
Kruist u even aan? Wat maakt u zelf van het lijdensverhaal?
Een gezegend, een zalig of gewoon een vrolijk Pasen?
Hoe dan ook: mooie dagen toegewenst!

Poster ontwerp: Sietse Maat
Stem: Ank de Bruijn
Audio techniek: Sietse Maat